Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ ΜΑΜΑ

Μόλις ο μικρός καταλάβει ότι είμαι έτοιμη να πάω κάπου, η πρώτη ερώτηση που θα  κάνει είναι "που πάμε μαμά?"
-Δουλεύω μωρό μου...... μέσα μου ξέρω πως είναι κάτι που σου έχω πει πολλές φορές νωρίτερα, μα την ίδια αντίδραση θα 'χεις.
-Δεν  θα πας για δουλειαααααα.
Κλάματα, μέσα από τα αναφιλητά ακούω πολλά που με φέρνουν σε πολύ δύσκολη θέση..
"Μη φύγεις μαμά, δεν θέλω να δουλεύεις, μην φόρας τα παπούτσια σου, δεν θα πας.
Είναι εκείνες οι φορές που δεν ξέρω τι πρέπει να  σου πω   και πως να σου εξηγήσω.....
Μωρό μου η μαμά παει για δουλειά γιατί πρέπει να βοηθάει τον μπαμπά στα λεφτά για να μπορούμε να κάνουμε κάποια πράγματα.Ναι  ξέρω πως εκείνη την στιγμή δεν μπορείς να το καταλάβεις.Και να σου πω κάτι μωρό μου δίκιο έχεις...
Εσύ με το αθώο σου μυαλουδάκι πιστεύεις πως η τράπεζα μας βάζει τα λεφτά  έτσι για να έχουμε..
Πιστεύεις πως τα λεφτά του κουμπάρα σου είναι αρκετά για να κάτσουμε όλοι μαζί στο σπίτι.
Πιστεύεις πως αν δεν ζητάς τίποτα δεν χρειάζεται να δουλεύουμε, εσύ αγαπούλα μου δεν είσαι βάρος...Είναι άλλα εκείνα που βαραίνουν...
Όταν η ζωή μωρό μου σου  δώσει μια ευκαιρία καλό είναι να την πιάσεις,όμως όλα έχουν και συνέπειες...
Έτσι και γω τώρα βρήκα μια δουλειά που μου αρέσει....μια ευκαιρία δηλαδή να κάνω αυτό που θέλω..
Όπως πριν από σχεδόν δυο χρόνια που επέλεξα να αφήσω την δουλειά μου για να μαι μαζί σου.
Μια ευκαιρία ήταν και εκείνη και την άρπαξα...Ξέρω ο καιρός πέρασε γρήγορα και η μαμά πρέπει πάλι να φύγει να παει για δουλειά..
Μικρο μου ανθρωπάκι να ξερες πόσο πολύ στεναχωριέμαι που νιώθεις έτσι. 
Η μαμά  σε αγαπάει και αυτό δεν αλλάζει.
Τις προάλλες η συμπεριφορά σου  με προβλημάτισε πολύ..δεν είχες φερθεί έτσι ως τώρα στην γιαγιά...αν και ζωηρός....
Την απάντηση την πήρα όταν  έλαβα εκείνο το μήνυμα από τον μπαμπά σου.
"Θέλει λέει  να κλείσει όλες τις πόρτες και μην ξαναπάς ποτέ για δουλειά να είστε για πάντα μαζί αγκαλιασμένοι και ότι του λείπεις πολύ και έκλαιγε συνέχεια..αυτά μου είπε και  έκλαιγε..γι αυτό κάνει έτσι και ζητάει συγνώμη από όλους..."
Τότε εκεί που τα μάτια μου ήταν βουρκωμένα και κοίταζα την οθόνη του κινητού μην ξέροντας τι να σκεφτώ και πως να αντιδράσω...άκουσα ότι πιο ωραίο μπορούσα να ακούσω εκείνη την στιγμή....
-Δεν έχεις άλλα ραντεβού μπορείς να φύγεις άμα θες.
Μέσα σε πέντε λεπτά ήμουν στο αμάξι πήρα τηλέφωνο τον μπαμπά  σου και του είπα "σε παρακαλώ ντυθείτε πάμε μια βόλτα έρχομαι..."
Πήγαμε βόλτα, έκανες όλα όσα ήθελες, έπαιζες, και χτύπαγες τα χεράκια σου χαρούμενος!
Όσο περπατούσαμε μου έλεγες παραπονιάρικα πως ήθελες αγκαλιά γιατί είσαι κουρασμένος...
Εννοείτε ότι σε πήρα αγκαλιά , σου έχω ξαναπεί πως η αγκαλιά μου είναι ανοιχτή για σένα οπότε την έχεις ανάγκη...
Σου εξήγησα ξανά  ότι η μαμά πρέπει να δουλεύει για  πολλούς λόγους.
Αν και ξέρω πως για σένα αυτά είναι περιττά...
Μην στεναχωριέσαι παιδί μου δεν άλλαξε τίποτα σ αγαπάω το ίδιο και περισσότερο, και ο χρόνος που σου φαίνεται πιο λίγος σου υπόσχομαι πως θα ναι πιο ποιοτικός από πριν.......
Τώρα κατάλαβα γιατί τόσες μέρες κοιμάσαι στην αγκαλιά μου λες και είσαι βρέφος, τώρα κατάλαβα γιατί αντιδράς τόσο έντονα...αποζητάς την προσοχή μου...τώρα κατάλαβα γιατί έχεις τόσες εναλλαγές στην διάθεση σου...είμαι εδώ αγάπη μου ...και χαίρομαι που κατάφερες να εκφράσεις αυτά που νιώθεις και με έφερες στο ύψος , όπως σου έχω ζητήσει .Με βοηθάς να σε βοηθάω.....σε λατρεύω αστέρι μου και θα προσπαθήσω η απουσία μου να γίνει λιγότερο αισθητή γιατί θα κάνω έντονη την παρουσία μου για να μην ξανανιώσεις έτσι.
Κάθε αρχή και δύσκολη και μην ξεχνάμε ότι πλησιάζουν και οι διακοπές!!!