Τετάρτη, 14 Μαΐου 2014

ΣΚΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΣΥΡΤΑΡΙΑ....


Μπορεί να είναι όλα  τακτοποιημένα  μα όταν ψάχνεις κάτι , δεν το βρίσκεις αμέσως ,συνήθως πρέπει να ανοίξεις πολλά συρτάρια.
Καθώς λοιπόν σκάλιζα ένα συρτάρι έπιασα έναν φάκελο "αναμνήσεις" έγραφε.
Κοιτάζοντας τον κατάλαβα ότι άνηκε στον δικό μου γραφικό χαρακτήρα .
Πόσα χρόνια να ναι εκεί σκέφτηκα , τον άνοιξα νοσταλγικά..
Περιείχε μέσα γράμματα , χαρτάκια,  σημειώσεις,  αποκόμματα από παλιά τετράδια.
Άρχισα να τα ξεδιπλώνω ένα ένα , βρέθηκα χρόνια πίσω.  
"Σημειώσεις σχολείου."
Τότε που  η αγάπη με τα συναισθήματα γινόταν καρδία χτυπημένη από το βέλος του έρωτα.
Όταν τα αρχικά απλά και δεδομένα ήταν ίσον    λοβ φορ εβερ...
Εξώφυλλο μαθηματικών γ΄ λυκείου,σε λίγους στοίχους  αποτυπώνεται  ο πόνος της εφηβικής αγάπης που  σου έκαιγε τα σωθικά,όταν νόμιζες πως ο πόνος δεν θα περάσει, και η θλίψη θα παραμονεύει εκεί αν δεν έρθει εκείνος.
Τότε που που τα τραγούδια μονό μπορούσαν να εκφράσουν τον έρωτα.
Μαζί με τις νότες  χόρευαν οι σκέψεις σου  μαζί με την αγάπη.
Η  αγάπη η πρώτη σου,για την όποια  δήλωνες πως δεν θα ξεπεράσεις ποτέ.
Τότε που οι μεγαλύτεροι χαμογελούσαν  με το καπρίτσιο μιας έφηβης.
Υστέρα, γράμματα από εκείνα που δεν στάλθηκαν ποτέ, δεν κλείστηκαν σε φάκελο, και έμειναν εκεί, χωρίς παραλήπτη.
Και να η συνέχεια χαρτάκια που έβρισκες στο πάτωμα ή κρυμμένα σε μαξιλάρια που έγραφαν "Καλήμερα, σ αγαπάω"
Γιατί τελικά παντρεύτηκες τον πρώτο σου έρωτα.
Και  τα γράμματα σου βρήκαν επιτέλους τον παραλήπτη τους.
Μαζί  φτιάξατε  το παραμύθι σας, μαζί εκπληρώσατε  τα όνειρα σας...
Και  τα σ αγαπώ με τα χρόνια γίνανε σημειώσεις για να υπενθυμίσεις τα ψώνια της ημέρας. 
Πια δεν θυμάσαι καν πως ήταν να ΄στε οι  δυο σας.
Τώρα είστε τρεις....
Πια  δεν είναι  τόσο εύκολο να κρυφτείς στην αγκαλιά της αγάπης σου.
Γιατί πια η δίκια σου αγκαλιά είναι  γεμάτη από τον καρπό σας .
Δεν σε ενοχλεί όμως , γιατί  ξέρεις ότι η αγάπη  σας είναι δυνατή , είναι  βαθιά....
Όταν το ταξίδι που περιείχε ο φάκελος τελείωσε...ένιωσα όμορφα,  αναμνήσεις  κλεισμένες για χρόνια που κρατάνε όμως  ακόμα την μυρωδιά τους έντονη.
Θέλω όταν μετά από χρόνια ανοίξω το ίδιο συρτάρι να βρω πάλι  καινούρια κιτρινισμένα χαρτιά .
Έναν νέο φάκελο που θα παλιώσει και αυτός με την σειρά του .
Να βρω γραμμένα σ αγαπάω,  έστω και χαμηλά , κάπου  στην υπενθύμιση μια υποχρεώσεις ή στην λίστα του σούπερ μάρκετ.
Κιτρινισμένο  χαρτί γεμάτο αναμνήσεις γεμάτο  αγάπη.
Μια αγάπη που ήρθε, στάθηκε ,έμεινε και συνεχίζει....
Μια αγάπη που απέκτησε καρπό και ρίζωσε ακόμα περισσότερο.