Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

Στο ύψος των ποδιών μου!




Κανένα από τα πράγματα του σπιτιού δεν βρίσκεται στην θέση τους.
Το πλυντήριο χορεύει ρυθμικά στρίβοντας για τρίτη φορά σήμερα ρούχα.
Ο πάγκος της κουζίνας εχει άπλυτα, αποφάγια φλούδες απο φρούτα και λαχανικά.
Ο χρόνος τρέχει και πρέπει να τα προλάβω όλα.
Όμως εκεί στο ύψος των ποδών μου υπάρχει ένας μικρός άνθρωπος.
Μαμά φωνάζει....
Μαμά εζώ (εδώ) και με τραβάει.
Κάτσε μωρό μου τι θες; Του απαντάω βιαστικά ρίχνοντας λίγο κρεμμύδι στο φαγητό που μόλις ξεκίνησα να μαγειρεύω.
Μαμααααααα εζώ
Επιμένει.
Με τραβάει....
Με πάει στον καναπέ και κουρνιαζει στην αγκαλιά μου.
Ανάμεσα σε καθάρισμα μαγείρεμα άπλωμα εχω ξεχάσει το μικρό αυτό ανθρωπάκι.
Εκείνο απλα αναζητά μια αγκαλιά.
Αναζητά εμένα, την προσοχή μου, ενα χάδι ενα φιλί.
Κάτω κάπου στο ύψος των ποδιών μου υπάρχει ενα ακόμα μικρό μωρό που μεγαλώνει τόσο γρήγορα.
Και εγω πολλές φορές νιώθω πώς χάνω στιγμές...
Στιγμές που τον τελευταίο καιρό ούτε σε Φωτογραφίες δεν τραβάω.
Στιγμές πολύτιμες που περνούν και ξέρω πώς η κάθε μέρα που περνάει απομακρύνεται συνεχώς απο το γεγονός οτι ακόμα τον αποκαλώ μωρό. Και ο αδερφός του τον φωνάζει μπέμπη.
Και είναι ειδικά τις νύχτες που κοιμάται ακόμα όπως μόνο τα μωρά κοιμούνται.
Υπάρχει ενα πλάσμα που θέλει μόνο την στοργή μου και την αγάπη μου.
Ενα μικρό ανθρωπάκι που κάνει τις πιο δυνατές αγκαλιές και λιώνει σαν βούτυρο όταν του φιλάω απαλά το μικρό του βουτηρενιο λαιμό του.
Ενα ανθρωπάκι που γεμίζει χαρούμενα την μέρα μου.
Ενα ανθρωπάκι που μολις πριν απο ενα μήνα θηλαζε τα βράδια για να κοιμηθεί.
Που δεν τον ενδιαφέρει αν το σπίτι είναι καθαρό η όχι.
Τον ενδιαφέρει να είναι ασφαλής στην αγκαλιά μου.
Να κάθομαι δίπλα του και να μου χαρίζει απλόχερα ολα τα όμορφα της χαριτωμένης αυτής ηλικίας.
Που όσο εύκολα γελάει αλλο τόσο εύκολα μπορεί να κλάψει.
Ενα μικρό ανθρωπάκι που είναι ο λόγος να ζήσω ξανά αυτήν την υπέροχη ηλικία.
Που κοιτάζοντας τον μεγάλο σχεδόν τρομάζω για το πως περνούν τα χρόνια.
Η εμπειρία να κρατάς ενα παιδί στην αγκαλιά σου και να νιώθεις τόσο σπουδαία που γιατί ενα σου φιλί μπορεί να το κάνει να χαμογελάσει ευτυχισμένο.
Σπουδαία γιατί κρατώντας τον απο το χέρι τον βλέπεις να κάνει πιο σίγουρος τα βήματα του χοροπηδώντας σε μικρούς νερολακους.
Καπου εκεί χαμηλά στο ύψος των ποδιών μου υπάρχει ένας άνθρωπος που μπορεί να κάνει ολα τα απλά να μοιάζουν σπουδαία.
Που μπορεί να σε κάνει να φτερουγίσεις απο απέραντη αγάπη.
Μια σταλιτσα άνθρωπος που δεν χορταίνω να κοιτώ να αγκαλιάζω να φιλάω.
Ο μεγάλος απότομα πολύ έφυγε απο αυτήν την όμορφη ηλικία.
Την ηλικία εκεί στο ύψος των ποδιών μου ολα τα αλλά είναι τόσο ασήμαντα!!