Κυριακή, 8 Μαΐου 2016

απλά πολύτιμη!

Και εκεί που σε βαραίνουν όλα, εκεί που νομίζεις ότι κανένας δεν σε ακούει, κανένας δεν σε καταλαβαίνει, υπάρχεις εσύ. Υπάρχεις για να μην με αφήσεις να πέσω όπως έκανες και όταν ήμουν μικρή. Υπάρχεις εσύ για να με ακούσεις χωρίς να σου πω τίποτα, με καταλαβαίνεις, το βλέπω στα μάτια σου. Με νιώθεις μόνο σε απλό τηλεφώνημα θα πεις όλα οσα θέλω να ακούσω. Α ρε μαμά πόσο πολύτιμη είσαι ? Το ξέρω δεν στο δείχνω, πολλές φορές γίνεσαι σάκος για να ξεσπάσω μαμα. Πολλές φορές δεν είμαι εντάξει... Πολλές φορές μετανιώνω που δεν σε φίλησα και έφυγα τρέχοντας για να προλάβω πράγματα χωρίς νόημα. Και εσύ εκεί στην πόρτα να μου λες σ αγαπώ και μην πήρες εκείνο το φιλί που ίσως περίμενες. Τι και αν χαμηλώνω το βλέμμα μου εσύ τα βλέπεις όλα. Δεν μιλάς όμως με ξέρεις. Και όταν μου μιλάς γίνομαι σαν τον γιό μου απαντώντας όλο νεύρα "μου το πες μαμά, το ξέρω" σαν πεισματάρα πέντε χρόνων μοιάζω κα ας μην είμαι πια. Ποσό ίδιες γίναμε μαμά; Εσύ αφήνεις το τελευταίο κομμάτι του γλυκού για μένα κ γω για τον γιό μου. Εσύ τρέχεις για να ευχαριστήσεις τα παιδιά σου και γω το ίδιο κάνω μαμά. Πολλές φορές μιλάω στα παιδιά μου και νομίζω ότι γίνομαι ίδια με σένα. Μου αρέσει που μοιάζουμε μαμά. Είσαι εκεί παρόν...Είσαι εκεί για ότι χρειαστώ. Εσύ με έκανες αυτό που είμαι, και όταν με κοιτάς με θαυμασμό μην ξεχνάς ότι με τις συμβουλές σου έγινα αυτό που είμαι σήμερα. Σε ευχαριστώ μαμά. Συγνώμη μαμά. Σε λατρεύω μαμά. Σε ακούω τι λες ακόμα και όταν σε παρακαλώ να σταματήσεις να μου λες τα ίδια και τα ίδια. Βλέπω μαμά όλες τις θυσίες σου. Νιώθω κάθε σου αγωνία. Αγαπώ το χαμόγελο σου. Σε ευχαριστώ μαμά, πού με κακομαθαινεις ακόμα και με κάνεις να νιώθω τόσο ξεχωριστή. Που τρέχεις μόλις σε φωνάξω μόνο και μόνο για να με ξεκουρασεις για λίγο. Σε ευχαριστώ μαμά ... Που είσαι δίπλα μου χωρίς να σε φωνάξω! Είσαι πολύτιμη μαμά το ξέρεις;