Τετάρτη, 13 Απριλίου 2016

Μια ηλιόλουστη μέρα

.
Τον τελευταίο καιρό μου έχει λείψει πολύ το μπλογκ μου. Τα τετράδια μου, η έμπνευση που νιώθω πως με έχει εγκαταλείψει τελείως. Στην ουσία τα έχω εγκαταλείψει εγώ αλλά κάπου πρέπει να το ρίξω για να νιώσω πως δεν φταίω. Όλα γύρω μου κυλούν γρήγορα... Από την ημέρα που άλλαξε η ώρα νιώθω να έχασα πέντε έξι ώρες από το εικοσιτετράωρο. Οι απαιτήσεις των παιδιών αλλάζουν συνεχώς. Το ίδιο οι απαιτήσεις στην δουλειά. Το ίδιο οι απαιτήσεις στο σπίτι. Και γω έχω την απαίτηση να βρώ χρόνο να καταγράψω όλα όσα σκέφτομαι, νιώθω και ζω! Το πρωινό με βρίσκει πιο κουρασμένη και από το τελείωμα μιας μέρας. Τα βράδια δεν προλαβαίνω ούτε να ονειρευτώ. Πλησιάζει το Πάσχα. Πλησιάζει η βάφτιση του μικρού... Πλησιάζει το κλείσιμο του σχολείου... Η Γιος μου καθημερινά με ρωτάει ποτέ θα έρθει το καλοκαίρι. Η αγαπημένη εποχή των παιδιών.. Παιχνίδια, βόλτες,παγωτά, θάλασσα. Ο πρωινός ήλιος μπαίνει στο σαλόνι μου. Μια ακόμα ηλιόλουστη μέρα. Ανατολή...Πόσο πολύ μου αρέσει. Στο σπίτι επικρατεί ησυχία...Για λίγο ακόμα μια τζούρα καφέ! Η λευκή μου κουρτίνα φωτίζει από τον πρωινό ήλιο. Ηλιαχτίδες απλώνεται παντού μια λάμψη πλανιέται στον χώρο. Λατρεύω τα πρωινά τέτοια εποχή. Χαμογελώ μόνη μου. Είναι οι δικές μου στιγμές ένα μόνο τέταρτο ηρεμίας πριν το ξεκίνημα ακόμα μίας τρελής μέρας. Όσο και να προσπαθώ να βάλω τάξη σε όλα, ξέρω πως δύσκολα θα τα καταφέρω. Δεν με απασχολεί βέβαια και πολύ. Αρχίζω να συμβιβάζομαι. Μου αρκεί που θα τους ακούω να γελάνε. Μου αρκεί που θα ευχαριστήσω τον καθένα τους με είτε με μια βόλτα είτε με μια αγκαλιά. Μου αρκεί που χαζεύω έστω και με την κουρτίνα τραβηγμένη την πρωινή Ανατολή του ήλιου. Μπορεί ο καιρός να περνάει, εγώ συλλέγω στιγμές. Τα θέλω τους καλύπτουν τα δικά μου. Και εγώ κρύβω τα θέλω μου.. Νιώθω πως οι δικές τους ανάγκες είναι πιο σημαντικές από τις δικές μου. Ο μεγάλος περιμένει να του πέσει το πρώτο του δόντι. -κοίτα κουνιέται μαμά! Ο μικρός έβγαλε ένα ακόμα εμπλουτίζοντας έτσι ακόμα πιο πολύ την καινούργια του οδοντοστοιχία! Και πόσα ακόμα κατορθώματα που δεν πρόλαβα να καταγράψω! Που θα πάει θα τα καταφέρω μια μέρα. Καλημέρα κόσμε..