Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2015

Έξι μήνες!!

Σαν νεράκι κύλησαν οι πρώτοι μας έξι μήνες μαζί.
Το δικό σου ημερολόγιο δεν το επισκέπτομαι τακτικά...παρά μόνο λίγες σελίδες γραμμένες....
Δεν είναι πως δεν έχω τι να γράψω..
Είναι που δεν έχω χρόνο.
Με εσένα δεν έμεινα σπίτι έπρεπε να γυρίσω για δουλειά..Να ξέρες πόσο μου λείπεις τις ώρες αυτές.
Εσένα δεν κατάφερα να σε φυλάξω απο ιώσεις με ένα νήπιο στο σπίτι που συνεχώς σε φιλάει έχεις τσιμπήσει ήδη δύο ιώσεις.
Με εσένα δεν έχω γεμίσει την φωτογραφική με ατέλειωτες φωτογραφίες....
Με σένα δεν έχω ασχοληθεί αποκλειστικά γιατί ο χρόνος μοιράζεται...
Με σένα όμως έχω τρελαθεί... Πιο χαζό μαμά δεν γίνεται...
Έρωτας με την πρώτη ματιά...
Δεν έχει μόνο το σώμα μνήμες έχουν και τα συναισθήματα...Ίσως γι αυτό σε  αγάπησα δυνατά αμέσως..
Τι πλάσμα υπέροχο που είσαι;  Με ματιά ζωηρή , χαμόγελο απίστευτο που σχηματίζει λακακι.. εκείνο το λακακι που τόσο αγαπώ.....
Μικρά πατουσακια που δεν χορταίνω να φιλώ...
Μικρά χεράκια που με αγγίζουν απαλά.
Είσαι ήρεμος, γαλήνιος...σε παίρνω σφιχτά στην αγκαλιά μου και χάνομαι απο ατέλειωτη αγάπη.
Σου μιλάω και φωτίζει το πρόσωπο σου..
Δεν το πίστευα ότι μπορούσα να ξανά αγαπήσω τόσο δυνατά..
Έξι μήνες...λίγος ο καιρός πολλά τα συναισθήματα..σε χαζεύω που κοιμάσαι, που παίζεις με τα παιχνίδια σου, που τεντώνεις τα χεράκια σου και τα κοιτάς ..
Σε κρατάω απαλά, τρυφερά..
Σου φιλάω το λαιμουδακι και γελάς..τρελαίνομαι να σε ακούω να γελάς.
Το φωτεινό προσωπάκι σου φωτίζει κάθε γκρίζα σκέψη μου..
Ξαπλωμένοι και οι τέσσερις στο κρεββάτι...Όλοι μαζί, το πάζλ μας συμπληρώθηκε..Το πάζλ της οικογένειας μας.. πληρότητα, ηρεμία, αγάπη.
Η ισορροπία που χρειαζόμαστε υπάρχει...οι στιγμές  μας μοναδικές...
Έξι μήνες μαζί, έξι μήνες που ο καθένας μας βίωσε καινούριες εμπειρίες.
Έξι μήνες μαμά για δεύτερη φορά σ αγαπάω ήλιε μου, σ αγαπάω κ εσένα ώς το άπειρο άπειρες φορές!