Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Δεν σ αγαπώ μαμά.


Ενα πράγμα που θέλω να θυμάσαι μικρό μου παιδί είναι πως η αγάπη μου δεν έχει όρια ούτε συνθήκες......Σε αυτό δεν χωράνε αμφιβολίες.
Δεν την αλλάζει καμία σου συμπεριφορά, ούτε τα καπρίτσια σου.
Είναι σταθερή, ίδια και αναλλοίωτη! Εντάξει μπορεί να μεγαλώνει συνεχώς.....
Αλλά τίποτα άλλο.....



Μου ήρθαν βρεγμένοι απο την βροχή, μπαμπάς και γιος....
-Μαμά κοίτα είμαι μούσκεμα. Μου είπε χαρούμενος
-Γρήγορα βγάλε ρούχα να σε αλλάξω
Ξαπλωμένος στον καναπέ μου τέντωσε τα ποδαράκια του.
-Μαμά μυρίζουν;;;;
Όπως πάντα τα φίλησα, όχι μωρό μου, τα αγαπώ τόσο πολύ.....Όλα πάνω σου τα αγαπώ.
-Και τα χέρια μου;
-Και τα χέρια ναι...
-Όλα?
-Όλα κάθε σου κομμάτι.....
-Σε ευχαριστώ μαμά που με αγαπάς, και γω σ αγαπώ...
Οτι θα άκουγα ευχαριστώ για το πιο όμορφο πράγμα....
Πολλές φορές δεν μπορώ να κρατηθώ απο την πλημμύρα συναισθημάτων που νιώθω...
Ποσό αγνά και πόσο όμορφα μπορεί να ναι τα λόγια ενός παιδιού....
Πόση αγάπη κρύβεται πίσω απο ένα φιλί του?
Πόση ευτυχία μπορεί να σου φέρει ενα πλάσμα και τα λόγια του να σε ταξιδεύουν σε μέρη που η καρδιά δεν έχει πάει ποτέ....

Ώρα αργότερα σε συνηθισμένη μας "διαμάχη" μεταξύ του θα το κάνω, όχι δεν θα το κάνεις θυμωμένος γύρισε και μου είπε..
-Δεν σ αγαπώ μαμά δεν σε έχω φίλη....
Έμεινα για λίγο κόκαλο....
Μια γρήγορη ματιά με τον σύζυγό... κόκαλο και εκείνος....
Κατέβηκα στο ύψος του..
-Μωρό μου, εγώ σ αγαπάω, πάντα σ αγαπάω ακόμα και όταν φωνάζω η διαφωνούμε.
Ακόμα και οταν η συμπεριφορά σου ή η δικιά μου δεν είναι καλή πάλι σ αγαπάω.
Εκείνος σαν πεισματάρης που είναι έμεινε στην θέση του χωρίς να μου δώσει παραπάνω σημασία.
Οχι δεν πληγώθηκα, ούτε θύμωσα άλλωστε ξέρω καλά πως απο την οικογένεια του δεν το χει ακούσει ποτέ και απο κανέναν.
Ούτε πιστεύω  ότι ενα τετράχρονο μπορεί να το είπε επειδή αμύνεται.
Με στεναχώρησε όμως το γεγονός ότι το άκουσε απο  άλλο παιδάκι.
Με πλήγωσε το γεγονός ότι υπάρχει παιδί που μπορεί να το ακούει αυτό απο την οικογένεια του.
Δεν θέλω να κρίνω κανέναν, ούτε να δώσω χαρακτηρισμούς.
Όμως κάτι που θέλω να του μάθω είναι να εκφράζεται είτε αν θέλει κάτι είτε οχι χωρίς αυτό να σημαίνει πως αλλάζουν τα δεδομένα της αγάπης.
Ποτέ δεν εχω πει στο παιδί μου δεν σ αγαπώ ή δεν σε θέλω....
Δεν το άκουσα ποτέ σαν παιδί, μα όταν το άκουγα απο κάπου  αλλού μου αφήνε πάντα μια πικρή γεύση....
Απο εκείνη την ημέρα απλά του υπενθυμίζω λίγο πιο συχνά πως η συμπεριφορά και οι καταστάσεις δεν αλλάζουν την αγάπη που νιώθω για εκείνον.
Και ξέρω πως το χει καταλάβει.
Το ιδιο  έγινε κανα δύο φορές ακόμα!
Αργά ή γρήγορα θα το καταλάβει σκέφτηκα και δεν έδωσα άλλη τροφή στο θέμα.

Μια μέρα λοιπόν γυρνώντας απο το σούπερ-μάρκετ του πήρα κατι που ήθελε....
Τότε λοιπόν απο το κάθισμακι του αυτοκινήτου ακούστηκε η γλυκιά φωνούλα του....
-Μαμά σ ευχαριστώ που μου το πήρες...
Κοιτάζοντας τον απο τον καθρέφτη του αυτοκινήτου του χαμογέλασα...παρακαλώ μωρό μου.
-Μαμά....άκουσα πάλι....
-Μαμά σ αγαπώ πάντα και οταν σου φωνάζω και δεν σ ακούω παλι σ αγαπάω...να το θυμάσαι!
Άκουγα τα λόγια μου,  ένιωσα χαρούμενη και περήφανη.
Στον λευκό καμβά της ψυχής του θέλω να δώσω μόνο χαρούμενα χρώματα.
Γιατί αυτό που θέλω είναι να νιώθει και να καταλαβαίνει ότι η αγάπη μου δεν θα αλλάξει ποτέ.. και για κανέναν λόγο.
Ακόμα και τα όρια που θα θέσω για προστασία δικιά του,είναι μονάχα ενα δίχτυ προστασίας απο αγάπη και μόνο. Οχι όρια στην αγάπη..
Και τελικά νιώθω πως το κατανόησε!
Σ αγαπώ μωρό μου,σ αγαπώ ως το άπειρο άπειρες φορές!!!