Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Το στόλισμα......!

Κάποτε οι γιορτές μου φέρνανε θλίψη, κάποτε αρνιομουν να δω την μαγεία τους.
Ευτυχώς μου πέρασε....
Ευτυχώς έμαθα να αγαπώ κάθε εποχή για ότι έχει να προσφέρει. Έτσι λοιπόν κάθε φορά που πλησιάζουν οι γιορτές μέσα μου χτυπάνε χαρούμενα καμπάνες....και με συνεπαίρνει η αόρατη μαγεία τους.
Φυσικά η πραγματικότητα απέχει από τις χριστουγεννιάτικες ταινίες, όπου η οικογένεια στολίζει χαρούμενα το σπίτι. Διότι στην πραγματικότητα παρόλο που μπορεί να παίζει χριστουγεννιάτικη μουσική , να υπάρχει καλή διάθεση επικρατεί ένα χάος.... το παιδί σκορπάει τα στολίδια....παίζει με τα κλαδιά του δέντρου χοροπηδάει χαρούμενο σκορπάει χρυσόσκονη σε όλο το σπίτι και εσύ κλασσικά βρίσκεσαι στην δύσκολη θέση γιατί δεν ξέρεις πως να φερθείς.....να αρχίζεις να φωνάζεις με αποτέλεσμα να του χαλάσεις την χαρά η σφίγγεις τα δόντια κ υπόσχεσαι στον εαυτό σου πως είναι η τελευταία φορά που στολίζεται όλοι μαζί.
Αν και τίποτα από αυτά δεν θα γίνει και το ξέρεις.
Και από την άλλη γελάς γιατί αυτή είναι η δικιά σου πραγματικότητα και ας δεν μοιάζει πουθενά με καμιά χριστουγεννιάτικη ταινία.
Και όταν μετά από ώρες όλα είναι έτοιμα βλέπεις δύο ματάκια να λάμπουν από ενθουσιασμό, σε αυτό ακριβώς το σημείο έχεις ανταμείβει για το προηγούμενο χάος.
Και εκεί που επιτέλους χαμογελάς έρχεται βροχή από ερωτήσεις.....πότε θα χιονίσει; Πότε είναι τα Χριστούγεννα; Πότε έρχεται ο Άγιος Βασίλης; Τι δώρο θα φέρει χωράει από την καμινάδα μαμά; Θα του αφήσω μπισκότα με γάλα πάω τώρα.....
Παιδί μου όχι ακόμα, περίμενε ....
Μέχρι να φτάσω στην κουζίνα ο μικρός ήδη έχει τραβήξει καρέκλα  ανέβει στην ντουλάπα κρατώντας κούπα. ..
Πάμε πάλι.....  αγάπη μου τα Χριστούγεννα θα έρθουν σε λίγες μέρες εμείς απλά θα χαρούμε το στολισμένο μας σπίτι μέχρι εκείνη την ώρα εντάξει;
Έτσι και εκείνος θέλει δε θέλει γνέφει θετικά.
Προς το παρόν η ένταση τελείωσε αλλά ξέρω πως κάθε φορά που το βλέμμα του θα πέφτει στα στολίδια οι ίδιες ερωτήσεις θα επαναλαμβάνονται.
Και η μαγεία των Χριστουγέννων θα αιωρείται στον χώρο.. .στην φαντασία...στην καρδιά.
Ο σχεδιασμός του ερχομού του Αγίου Βασίλη τα δώρα φαντάζουν ακόμα και για τους μεγάλους μια όμορφη διαδικασία γιατί η λάμψη στα μάτια ενός μικρού παιδιού αξίζει πολλά, ο ενθουσιασμός και η χαρά του με ταξιδεύει στην παιδικότητα μου, κάπου εκεί που όλα έμοιαζαν παραμύθι, ένα χριστουγεννιάτικο κλίμα με πρωταγωνιστές τάρανδους μικρά ξωτικά νεράιδες και τον Άγιο Βασίλη.Η πίστη πως υπάρχει κάπου το χωριό του και όλοι δουλεύουν ασταμάτητα για να δώσουν χαρά σε μικρά πλάσματα, ένα χωριό γεμάτο χιόνι μικρά σπιτάκια γεμάτα από στολίδια....άλλωστε  στην φαντασία τους όλα από κάπου ξεκινάνε, από το χωριό του Αγίου Βασίλη.
Μίας και τα παιδιά  δίνουν την ευκαιρία να ζήσουμε λίγη από την μαγεία αυτή, την ευχαριστιέμαι όσο μπορώ......Γιατί κρατάνε τόσο λίγο μα η χαρά του αξίζει τόσα πολλά.