Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014

το μαγικο ραβδι

Βλέπω  μπροστά μου μια νεράιδα με ξανθά μαλλιά , πλατύ χαμόγελο να μου λέει ελα παρ το είναι ένα μαγικό ραβδί....
-Δικό μου?
-Δικό σου κράτα το και μπορείς να το χρησιμοποιείς όπως  θες !!
Και έτσι μαγικά θα μπορούσα να χρωματίσω την μέρα μου.....
Θα καθάριζα τα σύννεφα και θα  πρόσθετα λίγο ακόμη πράσινο μερικά πολύχρωμα λουλούδια, και λίγο χρώμα στους γκρίζους τοίχους, να γεμίσω με όμορφες μελωδίες τον ήχο της πόλης από ευτυχισμένες παιδικές φωνές!
Θα καθάριζα  το μυαλό μου από σκέψεις, και το σπίτι μου θα ταν συνέχεια καθαρό
Θα χα περισσότερο χρόνο για μένα και  για το παιδί μου!
Θα πήγαινα εκείνο το ταξίδι με τον άνδρα μου που ακόμα δεν καταφέραμε να πάμε...
Θα μπορούσα άραγε να πετάξω?Να δω για λίγο τον κόσμο από ψηλά χωρίς να φοβηθώ?
Θα μπορούσα να προσθέσω ένα χαμόγελο σε κάποιον που το έχασε και φαίνεται θλιμμένος!
Θα άδειαζα τα νοσοκομεία,  ώστε ποτέ ξανά  καμία μανα να μην κλάψει το παιδί της, 
Να μην πονάει η ψυχή,να μην υπάρχει δυστυχία και τα όπλα αυτά ίσως να τα έκανα δέντρα!


Να χαρίσω χαμόγελα και αγκαλιές σε παιδιά που το έχουν ανάγκη......
Να δώσω σε ανθρώπους πίσω όλα όσα έχασαν, θα ναι εύκολο άραγε αυτό για το ραβδί μου....?
Να διώξω την κακία, να σταματήσω τους πολέμους!
Να εξαφανίσω την αδικία, την πείνα την βια !
Να φτιάξω έναν κόσμο όπως τον φανταζόμουν από τότε που ήμουν μικρή!
Μια στρογγυλή γη με χαρούμενα χρώματα και γύρω της ενωμένοι άνθρωποι  πιασμένοι χέρι-χέρι!
Ναι σίγουρα θα σκορπούσα πολύ  αγάπη, άφθονο  γέλιο και μπόλικη  χαρά!
Πόσα ακόμα θα άλλαζα ??? Αλλάζουν άραγε τα πράγματα? Μπορούν όλα να γίνουν όπως τα ονερεύομαι από παιδί?
Θα σταματήσει το κακό?θα μπορέσεις ραβδί μου να με βοηθήσεις?το ρωτάω.....
Η νεράιδα στέκεται πίσω μου, διαβάζει τις σκέψεις μου τα ξανθά της μαλλιά γίνονται άχυρα και τα παίρνει ο αέρας , μα από που φυσάει σκέφτομαι ... την κοιτάζω δεν χαμογελάει πια........
Το μαγικό  ραβδί πέφτει κάτω και σπάει γίνεται χίλια κομμάτια! Κάθε κομμάτι και ένα όνειρο πεσμένο στο πάτωμα.....
Δεν ξανακολλάει την ρωτάω?
Δε μου απαντάει πια , δεν την βλέπω ...
Παει το όνειρο  δεν θα αλλάξω τον κόσμο?
Όχι κατά αυτόν τον τρόπο μου απαντάει.....μα δεν είναι εκεί....την ακούω μονάχα.....μα ο αέρας διώχνει την φωνή της......
Ξυπνάω, είμαι ιδρωμένη όνειρο ήταν.....και αν δεν ήταν ?Δεν υπάρχουν νεράιδες?Ψάχνω κάτω τα θρύψαλα από το μαγικό  ραβδί....τίποτα.....
Και αν δεν έσπασε.....
Μπορώ άραγε  χωρίς μαγικό ραβδί?
Να ονειρευτώ κάτι, να το δω, να το αγγίξω.....να γίνω εγώ η νεράιδα.
Είμαι μπροστά στον καθρέφτη ....κοιτάω τον εαυτό μου... η νεράιδα χαμογελάει ξανά, με το μαγικό της ραβδί μου δείχνει το είδωλο μου....από κει πρέπει να αρχίσω λοιπόν....


Πηγή εικόνας:http://pinterest.com/pin/427208714625830637/
http://pinterest.com/pin/62557882298026781/