Κυριακή, 18 Μαΐου 2014

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΦΥΣΗ.....

Όταν βρεθούμε κοντά στην φύση ή  την εξοχή δεν μαζεύεσαι...
Μπορείς όλη μέρα κυριολεκτικά να παίζεις να τρέχεις να εξερευνείς.
Ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα συνεχώς , μυρίζεις κάθε λουλούδι που θα δεις μπροστά σου.
Χαιρετάς κάθε αδέσποτο που βλέπεις.
Αναρωτιέσαι γιατί πέσαν τα φύλλα του δέντρου.
 Ρώτας που πάνε τα πουλιά, και τι είναι τα σύννεφα.
Αγαπάς κάθε έντομο που θα βρεις μπροστά σου .
Έχεις φίλους σαλιγκάρια.
Τις προάλλες  έκοψες μικρά νεράντζια για να μου δείξεις ότι είναι μια οικογένεια..
Μ αρέσει που  προτιμάς να παίζεις με νερό ή έντομα πάρα  με ένα πλαστικό παιχνίδι, που μπορεί να φτιάχτηκε υπό άθλιες συνθήκες με αποτέλεσμα ένα άλλο  παιδί να στερείται την παιδικότητα του.
Κάθε μέρα ρωτάς πότε θα ξανάπαμε  πάρκο, βουνό ή θάλασσα .
Και όταν είσαι εκεί με ρωτάς αν μπορούμε να μείνουμε ...και ξέρω ότι δεν εννοείς για λίγο.
Με κοιτάς μες τα μάτια και περιμένεις την απάντηση γεμάτος αγωνία.
Μα η απάντηση δεν είναι αυτή που περιμένεις. 
Ξέρω πως  το βράδυ θα μου ζητήσεις να σου πω μια ιστορία για ένα παιδάκι που έμεινε σ ένα δασός...
Και  υστέρα θα δηλώσεις περήφανος ότι δεν φοβάσαι κανένα ζώο.
Κάθε πρωί πριν ανοίξουμε τα παντζούρια απορείς τι καιρό έχει.
Αν ο ήλιος μας είπε πως θα ναι καλή η μέρα ..όπως λες...
Είμαι  σίγουρη πως πιστεύεις ότι  κάποια στιγμή κάτω από το μπαλκόνι μπορεί να  περάσει όλη η αφρόκρεμα της ζούγκλας!
Και να σου πω κάτι αγαπημένο μου παιδί.. τα τρία δεντράκια που ποτίζεις γεμίζοντας το κουβαδακι σου νερό, τα φύτεψε ο μπαμπάς  σου λίγο πριν γεννηθείς.
Για να μεγαλώνετε μαζί.
Να ξερες πόση χαρά μας δίνεις που χωρίς να ξέρεις τα φροντίζεις τόσο!
Συνέχισε να με ρωτάς , συνέχισε να ονειρεύεσαι και που ξέρεις μπορεί μια μέρα να ενώσουν τα όνειρα μας και να ζήσουμε κοντά στην φύση που τόσο αγαπάμε!